،حس کن
. شبانه ها که مرا رنگ می زنند
،طی کن
.نشانه ها، که تا راه خانه اند
،تَن کن
.بلورها،که خیس سایۀمن، تناز و پر حوسند
،بعد از تمام روزنه ها
،من
،با دامنی لبریز از یقین
.در انتظار توام