بی کلام اینجا باش

باورت داشتم از روز نخست

آمدی تا باشی

و پر از شعر

پر از همهمه بودی اما

هیچ حرفی نزدی

پر از گفتن دلدادگیت

پر از زمزمۀ عشق به دریا شدنت

باز حرفی نزدی

و فقط خندیدی

خوب من

می فهمم

ار دوچشمت همۀ حرف تو را

بی کلام اینجا باش

آخر اینجا بودن

نیست محتاج صدا

بودنت با دل من

بی صدا هم زیباست